Advaita is de 'filosofie van de non-dualiteit'.
Letterlijk betekent het 'niet-twee-heid'.

Het woord advaita heeft drie lettergrepen, maar wordt vaak verkeerd (ad-vaita) uitgesproken. Spreek uit: à-dwai-ta.

Advaita is een kennis-systeem dat menselijke bevrijding tot doel heeft.

Het Advaita-systeem gaat uit van de on-scheidbaarheid van individu en geheel, van mens en schepping, van de schepper en zijn schepping.

Door langdurig vergeten van de waarheid denkt de mens echter dat hij los staat van de schepping en de schepper, en dat hij daarom vrij is.
Zo ontstaat frictie, strijd, aantrekking en afstoting.
Als de mens zich zijn ware natuur herinnert, onafgescheiden van de schepper en de schepping, komt de dualiteit (als strijd) tot vrede en rust, tot eenheid.

Het realiseren van de eenheid en van de illusie van dualiteit, is bevrijding.
Een immer gelukkig, geestelijk stabiel en wijs mens is het gevolg.

Iedereen vraagt zich op enig moment in zijn leven af:
Wie ben ik? Ben ik het lichaam? Ben ik de geest?
Wat gebeurt er met ons als we sterven?
Wat is de aard van de wereld die we zien? Hoe begon deze wereld? En zal er een einde aan komen?
Bestaat er een Schepper? En een Opperste Heer? Zijn er meerdere Goden?
Wat is onze relatie met anderen, met de wereld en met God of de Goden?
Wat is het doel van het leven?

Advaita vedānta behandelt deze vragen, net zoals andere filosofieën. Advaita is echter een unieke filosofie omdat het bestaat uit:
a. de verklaring dat het hoogste bestaansprincipe en de oneindigheid en het individuele bewustzijn gelijk zijn aan elkaar, en
b. de degradatie van het universum naar een lagere orde van werkelijkheid.