Ahankara of ahamkāra is een ander woord voor ego.

Ahamkāra bestaat uit de woorden 'aham', ik, en 'kara' dat van 'doen' komt. De letterlijke vertaling van ahamkāra is dan ook: ik de doener.

Ahamkāra (ego) is niet echt iets. Het is slechts een waandenkbeeld. Want hoewel de mens niets uit zichzelf kan, kan hij dat wel denken. De mens kan denken en met het denken kan hij alle kanten op. De mens kan 'doen alsof'. De werkelijkheid doet hij daarmee geen geweld aan, want die laat zich natuurlijk niet bedotten, laat staan veranderen. Een touw wordt nooit een slang, ook al denk je dat. Maar zichzelf kan hij wél bedotten. De mens kan doen alsof hij de doener van allerlei handelingen is en alsof hij de resultaten van zijn handelingen zelf tot stand bracht. Het koesteren van een waanidee als 'ik ben de doener' doet een ego zwellen.

In de spirituele ontwikkeling naar bevrijding - lees: bevrijding van waanideeën - moet de mens één ding goed begrijpen. Iets wat noodzakelijk is, maar onmiddellijk enorme weerstand oproept bj iedereen:

het ego moet verdwijnen!

Een van mijn favoriete verhalen:

Stel je eens voor … een jongetje op het strand. Een heel groot strand. Met mooi, schoon zand. Hij kan gaan en staan waar hij wil. Hij speelt eens hier en hij graaft eens daar.

Op een zeker moment trekt hij met zijn schep een grote cirkel om zich heen in het zand. Hij staat midden in de cirkel en zegt: "Zo, dit is van mij!".

Hij dènkt nu iets verkregen te hebben. Iets voor zichzelf. Iets van zichzelf. Een gebied waar hij helemaal zich zelf kan zijn, in alle vrijheid. Maar hij heeft niet in de gaten dat alles buiten de cirkel nu niet van hem is.

Door iets voor zichzelf op te eisen, heeft hij de eindeloosheid ingeruild voor een wel zeer beperkte ruimte: zijn zelf gemaakte, illusoire, gevangenis.