De basis van de Advaita-filosofie is: 'Alleen Brahman is werkelijkheid en Atman is Brahman'.

De werkelijkheid is niet geschapen.
De schepping komt uit de werkelijkheid voort.

De werkelijkheid op universele schaal wordt Brahman genoemd, op individuele schaal wordt het Atman genoemd. De twee woorden zijn uitsluitend bedoeld voor communicatie, voor kennisoverdracht. Atman wordt ook wel de zuivere ziel genoemd of het bewustzijn.

Atman is wat je bent. Jij bent bewustzijn.
Zoals het bewustzijn geen grenzen kent, ken jij ook geen grenzen. Jij bent oneindig, grenzeloos en tijdloos.

Atman is oneindig en kent dus, net als jij, geen begin en geen einde.

Je kunt Atman niet observeren of analyseren. Je kunt Atman ook niet kwijtraken, want het is wat je bent, niet wat je hebt.

Atrman is bewustzijn en dat is wat je bént, in werkelijkheid.
Atman, dat ben jij

Wat ben ik?

Dit is zo'n beetje de oudste filosofische vraag die bij iedereen op een bepaald moment in zijn leven oprijst.
Hoewel het antwoord, jij bent Atman of bewustzijn, heel simpel is, heb je er niets aan. Je weet niet wat Atman is, je weet niet wat bewustzijn is en je weet al helemaal niet wat 'ik' is! Kortom: een volslagen nutteloos antwoord.

Je zult dus op zoek moeten gaan naar wat dat antwoord feitelijk inhoudt. Het gaat hierbij om ervaring. Dan ben je begonnen aan de oefening 'neti, neti': niet dit niet dit. Want na elk antwoord dat je verzint op de vraag 'wat ben ik' geldt altijd: nee, dit ben ik niet.

Dit was de enige methode die Ramana Maharshi aan alle zoekers adviseerde.