Shri Shankaracharya Shantananda Saraswati:

Mensen vragen wat het nut van deze advaita filosofie is in de praktijk van het leven.
Het antwoord luidt als volgt: wie onwetend is van advaita is bij alles geheel en al betrokken en heeft geen uitweg. Soms is er plezier, soms is er pijn, in een eindeloze afwisseling. Er is bezorgdheid en angst, waardoor de kans op bevrijding uit deze betrokkenheid steeds kleiner wordt.
Wanneer advaita ter harte wordt genomen zal betrokkenheid ophouden.
Men gaat zien hoe de dingen werkelijk zijn.
De geest is niet langer vervuld van bezorgdheid en zorgen.
Het wordt mogelijk een situatie te veranderen zonder het resultaat ervan op te eisen.
Deze mens gaat goed slapen en als hij wakker wordt is er een dag vol nieuwe kansen en mogelijkheden. De verbeelding lost op, maar het toneelspel van de schepping blijft doorgaan. Daar kan men naar kijken in goede gezondheid en vitaliteit.
Uit: ‘Gesprekken 1985’